Als je je kat eigenhandig de nek omdraait, vilt en er een tas van maakt, weet je dat je heftige reacties oproept. Daar hoop je misschien stiekem ook op. Jarengeleden heeft kunstenares Tinkebell van haar kat Pinkeltje een handtas gemaakt en over dit project een presentatie gegeven.
Zelfstandigen zonder personeel dreigen de armen van de toekomst te worden, waarschuwt Maarten Post van CNV Zelfstandigen. De meeste zelfstandigen hebben geen pensioen en als ze stoppen met werken moeten ze rondkomen van een magere AOW-uitkering. Ik ben zo’n domme zelfstandige.
Ik lijd volgens een van mijn vaste criticasters aan het gymnasiumsyndroom. Deze ernstige mentale afwijking leidt tot een verstoord wereldbeeld. Mensen met dit syndroom geloven dat alle kinderen beschaafd en welbespraakt zijn, dat ze allemaal hun gevoelens onder woorden kunnen brengen en ruzies kunnen uitpraten. Mijn column van vorige week over korte lontjes is volgens hem dan ook geen diagnose van de samenleving, maar de weerslag van een ziektebeeld.
Afgelopen week werd ik in chocoladeletters tot de orde geroepen: “Voed ze op!” stond er op de voorpagina van de Telegraaf (21-4-2009). De krant deed verslag van een debat in de Tweede Kamer en de boodschap was duidelijk: ouders maken er een potje van en de buschauffeurs en het ambulancepersoneel zijn de klos. Kinderen moeten zich normaal gedragen en “weer u zeggen tegen de onderwijzers”.
Zelfoverschatting is een vruchtbare verdwazing. Een optimist heeft misschien een minder realistische kijk op de wereld, maar krijgt wel meer voor elkaar. Juist vanwege zijn ongebreidelde geloof in een goede afloop, slagen ondernemingen die voor een objectieve buitenstaander ondoenlijk leken. Wie heilig gelooft dat hij een gat in de markt heeft gevonden, heeft meer kans van slagen.