Je moet wel lef hebben om als je huis in brand staat, te gaan klagen over de strenge brandvoorschriften en de overdaad aan rookmelders. Toch is dat wat de vijfentwintig bankiers die in het Compliance Rapport 2009 van adviesbureau Seeder de Boer aan het woord komen doen.
Goochelaars kunnen het: alle aandacht krijgen en toch aan de aandacht ontsnappen. Ze maken met hun ene hand rare kapriolen, zodat niemand ziet wat ze met de andere hand uitvoeren. Geert Wilders is een goochelaar. Er gaat geen dag voorbij zonder dat zijn naam in de krant staat. Je zou verwachten dat we dus alles van hem weten, maar niets is minder waar.
Achraf, Anouar, Chakir, Mohammed en Nassim zijn klasgenootjes van mijn zoon. Ze zijn een jaar of tien. Als de Rotterdamse cijfers over de criminaliteit van Marokkaanse jongens ook maatgevend zijn voor de vrienden van mijn zoon, dan zullen drie van deze vijf jongens op vierentwintig jarige leeftijd ten minste eenmaal door de politie zijn opgepakt op verdenking van een misdrijf.
Het was een gewone dag in Europa, 4 juni 2008. Een jaar voor de verkiezingen voor het Europese parlement van aanstaande donderdag. Mijn verwachting was dat op zo’n gewone dag Europa ver weg is. Dus heb ik een klein experiment uitgevoerd.
“Mam, die Wilders, wil die nou alle Marokkanen wegsturen?” De moeder van de achtjarige jongen antwoordt gevat dat Wilders dat maar al te graag zou willen, maar dan krijgt het gesprek een voor haar onverwachte wending.
