| Een langzame catastrofe is niet spannend |
 |
 |
 |
| Geschreven door Administrator |
| Donderdag 31 Januari 2008 15:17 |
|
De hang naar herkenbaarheid is ook van belang voor onze eigen gemoedsrust. Zolang we de verhalen over de wereld herkennen, blijft ons wereldbeeld ferm overeind. Sterker nog, we hebben een enorm talent om vooral te horen wat ons wereldbeeld versterkt en nieuws te negeren dat ons wereldbeeld aan het wankelen zou kunnen brengen. Dat geldt overigens ook voor de boodschappen van de cartoonist. De nar mag alles zeggen omdat hij de nar is. Het is zijn rol om ons te kietelen en te chocqueren. En omdat dat zijn rol is, is het nooit echt chocquerend. In het vermaaknieuws is geen plaats voor wat werkelijk nieuw is, maar ook niet voor kwesties die nog wel belangrijk zijn, maar waarover weinig nieuws meer te melden is. We weten inmiddels dat de aarde opwarmt en dat dit komt door de uitstoot van CO2, maar moeten we dat de komende dertig jaar in de krant melden? Nu is het een hype, maar over drie jaar verslapt de interesse. Jammer genoeg gaat de opwarming van de aarde ook gewoon door als het nieuwe er al lang van af is. Het wordt een zeurende kwestie. En over zeurende kwesties horen we niet graag. Een langzame catastrofe is niet spannend. Veel cartoonisten nemen politici of gezagsdrager op de hak. Het mooie aan deze tekening van Fokke en Sukke is dat wij als nieuwsconsumenten op de korrel worden genomen. Fokke en Sukke laten zien dat we door onze hang naar vermaak en interessant nieuws elk belangrijk onderwerp banaal maken. Zolang we voor zeurende kwesties geen aandacht hebben, zal de komkommertijd steeds vroeger vallen, tot we alleen nog maar komkommertijd over hebben.
Verschijnt in "Fokke en Sukke kunnen het niet alleen" |
Veel nieuws brengt niks nieuws. Het zijn bekende karkaters die bekende boodschappen uitventen. Is er nog iemand verrast als Geert Wilders zich weer eens keert tegen de islam? Zit iemand op het puntje van zijn stoel om te horen wat Al Gore nu weer eens te berde brengt? De nieuwsitems zijn variaties op een thema. Sommige communicatiewetenschappers vergelijken het nieuws daarom met een soap. Politici en andere spraakmakers in het publieke debat worden personages waarvan we het lief en leed volgen. De marges om werkelijk iets nieuws te vertellen zijn net als in een soap beperkt. Een personage dat iets doet dat radicaal afwijkt van het beeld dat we van hem hebben, vinden we al snel ongeloofwaardig. Het vreemde is dus dat we hunkeren naar verrassing, maar herkenbaarheid eisen. Aantal commentaren (1) - Voeg je commentaar op dit artikel toe...
You must javascript enabled to use this form
Hey pieter,
goed artikel! Maarja, wat doe je aan dat probleem?
Ik wil je ook nog even feliciteren met je geweldige programma's en werk als ombudsman! Ik geniet ervan en in Pauw en Witteman was ook goed!
Vr Gr
je neef, xavier
